Houd festiviteiten op afstand of er gebeurt op een dag iets

Wie wil mij als paard in zijn stal?

Iemand die rijk genoeg is om niet aan mij te kunnen verdienen

of ik zoek verder tot er niets meer is.

Zo moet ik denken aan het paard dat dood ging toen ik erop zat

om hem aan te sporen tot wat hij niet kon.

Zo moet ik denken aan de man die zei, ook al staat er niets,

het klinkt op de een of andere manier erg mooi.

En ik moet denken aan de keren dat ik zag

hoe een stadspark zich een woonwijk in vrat en er niets veranderde.

Zo kan ik denken en zo kan ik niet.

Zo denk ik aan de keer dat ik viel met heel mijn lichaam.

Terwijl niemand kon vinden wat er kapot was wist ik dat ik daaraan niet dacht.


This entry was posted on Tuesday, June 29th, 2010 at 08:39 and is filed under gedichten. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply