Alles wat je benoemt is overbodig zodra het benoemd is.
Het is een vasthouden aan vergaan verlangen. Zo drijf je af.
We willen weten of er een wereldburger aan je verloren gaat
wanneer we Parijs op een presenteerblaadje aanbieden.
We willen weten of we nog kunnen lachen naar de zon zodra
we je naakt hebben gezien met aan elke arm een slinger.
Alles wat je zegt is een woord. Een woord is een bedenksel
om te benoemen wat je verhelderen wil. Zo drijven we af.
Naar waar we niet willen zijn.
Naar wat we niet willen weten.
Naar hopeloos inhaken op wat belangrijk lijkt. We drijven af.
We benoemen en falen.
We wensen en handelen.
Ik heb een fiets, een huis en een bos.
Laat mij niets benoemen wat ooit nog iets zou kunnen betekenen.