Mijn gezicht past niet.

———————————De kleur, zeg ik je,
———————————is een aura op zichzelf.

De geschiedenis wordt verdraaid naar verluidt.

———————————Naarmate de afstand vordert
———————————lijkt elk spektakel overdreven.

Waarom?

——————————–-De afstand, jongen, de afstand.
———————————En de vorm.

Waarom blauw?
Waarom groen in het paradijs?
Lik je altijd je bord schoon?

———————————Barcelona heeft geschiedenis.
———————————Berlijn heeft geschiedenis.

Waar ben je?

———————————Bordeaux is zat en onberispelijk.
———————————De kleur is precies goed.

Hij is flauw.
De soep.

———————————Het overmatige transpireren we eruit.
———————————Neem een douche, of wat anders, dat maakt weinig uit.

Zodra je teveel gegeten hebt kun je niet later
Woody Allen nog een keer de schuld geven.
Ook dwergen zijn niet altijd voor rede vatbaar
waarom ga jij dan een beetje liegen in een bos?

———————————En dan past je gezicht ineens niet meer.
———————————Zul je zien dat het lachen wordt.

Ik twijfel over het laatste.
Begaanbare paden en saaie verkooppraatjes.
Past je gezicht ineens niet meer.
Wordt alles blauw.

——————————–Dat bedoel ik, dat is je aura.

Gaan we nog dwepen?

——————————--Met mij?

We kunnen nergens lang blijven.

——————————-Je had kunnen zeggen dat het rood was.
——————————-Je had kunnen zeggen dat het zwart was.
——————————-Je had iets kunnen zeggen over het nieuwe geheim.

De plattegrond laat niets te raden over.
Zonder doen we er twee keer zo lang over,
zulke dingen vallen op.

——————————-Je had makkelijk kunnen winnen.

In een ander leven
spring ik zonder morsen met mijn zwaard
een inspirerend spel binnen alsof
niemand nog op een lengte verschil zit te wachten.
En dan ben ik blauw met een aura.

——————————-Geweldig!